Pojam "ruke u karipskom pokeru" traži kratak pregled igre. Karipski poker je igra sa pet karata protiv dilera, bez blefa i bez protivnika za stolom. Od klasičnog pokera uzima samo jačinu ruku, a sve ostalo rešavaju ante, kvalifikacija dilera i tabela isplata. Ko razume ta tri pojma, zna i gde igra najviše košta i kada je bolje odustati u toku ruke.
Ruke u karipskom pokeru rangiraju se kao u klasičnom pokeru: od najviše karte, preko para, dva para, tri iste, kente, boje i fula, pa sve do poker ruke, kenta boje i kraljevske boje. Isplata za poziv raste sa jačinom ruke, obično od jedan prema jedan za par do sto prema jedan za kraljevsku boju. U mnogim salama najveća isplata ima gornju granicu, pa tabela na stolu govori više od opšteg spiska. Jaka ruka vredi mnogo samo kada se diler kvalifikuje.
Bonus u karipskom pokeru je sporedna opklada sa fiksnim ulogom, uglavnom vezana za progresivni džekpot. Plaća se za jaku ruku igrača, obično od boje naviše, nezavisno od dilera, a kraljevska boja donosi ceo fond ili njegov veliki deo. Kako su takve ruke retke, prednost kuće na bonusu je mnogo veća nego na glavnoj igri, osim kada fond naraste neobično visoko. Za većinu igrača to je lutrija pored stola, i tako je treba i igrati.
Ne smeju, niti da ih razmenjuju, jer bi to promenilo izglede; svaka ruka igra se samostalno protiv dilera.
Igrač stavlja ante, pa on i diler primaju po pet karata, a jedna karta dilera ostaje otvorena za sve za stolom.
Poziv je ulog dvostruko veći od antea; osnovna strategija kaže da se nastavlja sa parom ili jačom rukom, uz par izuzetaka kod asa i kralja.
Obično od jedan prema jedan za par do sto prema jedan za kraljevsku boju, ali mnoge sale ograničavaju najveću isplatu, pa važi tabela sa stola.
Samo ante; zato se ruke slabije od para, osim nekoliko izuzetaka sa asom i kraljem, predaju bez dodatnog uloga.